เว็บไซต์ราชกิจจานุเบกษาเผยแพร่ กฎกระทรวงกำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2569 ลงนามโดย นางศุภจี สุธรรมพันธุ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 2569 และประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 2569
กฎกระทรวงฉบับดังกล่าวอาศัยอำนาจตามมาตรา 46 วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. 2542 และบัญชีสาม (21) ท้ายพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. 2542 โดยมีสาระสำคัญเป็นการแก้ไขและเพิ่มเติมประเภทธุรกิจบริการที่คนต่างด้าวสามารถประกอบกิจการได้โดยไม่ต้องขออนุญาต
สำหรับการแก้ไขเพิ่มเติมในครั้งนี้ กำหนดให้เพิ่ม “การให้กู้ยืมเงินเพื่อการซื้อหลักทรัพย์” และ “การซื้อหลักทรัพย์โดยมีสัญญาขายคืน” เข้าไปในประเภทกิจการที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงเดิม
นอกจากนี้ ยังมีการปรับปรุงหลักเกณฑ์เกี่ยวกับ ธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้า ตามกฎหมายว่าด้วยสัญญาซื้อขายล่วงหน้า ให้ครอบคลุมการเป็นผู้ค้าสัญญาซื้อขายล่วงหน้า การเป็นที่ปรึกษาสัญญาซื้อขายล่วงหน้า และการเป็นผู้จัดการเงินทุนสัญญาซื้อขายล่วงหน้า รวมถึงธุรกรรมที่มีสินทรัพย์อ้างอิงหรือการชำระเงินเกี่ยวข้องกับอัตราแลกเปลี่ยนเงินหรืออัตราดอกเบี้ย ตามเงื่อนไขที่กฎหมายกำหนด
ขณะเดียวกัน กฎกระทรวงฉบับนี้ยังเพิ่มเติมธุรกิจบริการอีก 7 ประเภท ที่คนต่างด้าวไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจ ได้แก่
1 ธุรกิจบริการกิจการโทรคมนาคมสำหรับใบอนุญาตประกอบกิจการโทรคมนาคมแบบที่หนึ่ง ซึ่งเป็นใบอนุญาตสำหรับผู้ประกอบกิจการที่ไม่มีโครงข่ายโทรคมนาคมเป็นของตนเอง และเป็นกิจการที่มีลักษณะสมควรให้มีบริการได้โดยเสรีตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบกิจการโทรคมนาคม
2 ธุรกิจศูนย์บริหารเงิน ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
3 ธุรกิจบริการบริหารจัดการงานด้านธุรการ ด้านทรัพยากรบุคคล และด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ ระหว่างนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กัน ตามลักษณะและเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง เช่น กรณีผู้ถือหุ้นหรือผู้เป็นหุ้นส่วนเกินกว่ากึ่งหนึ่งของนิติบุคคลหนึ่ง เป็นผู้ถือหุ้นหรือผู้เป็นหุ้นส่วนเกินกว่ากึ่งหนึ่งของอีกนิติบุคคลหนึ่ง รวมถึงกรณีที่มีการถือหุ้นหรือเป็นหุ้นส่วนตั้งแต่ร้อยละ 25 ของทุนระหว่างกัน หรือมีกรรมการหรือผู้เป็นหุ้นส่วนที่มีอำนาจจัดการเกินกว่ากึ่งหนึ่งร่วมกัน
4 ธุรกิจบริการให้เช่าพื้นที่บางส่วนเพื่อติดตั้งเครื่องอิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้ในการให้บริการทางการเงิน และเครื่องจำหน่ายสินค้าหรือบริการอัตโนมัติ เพื่อให้บริการและอำนวยความสะดวกแก่พนักงานบริษัท
5 ธุรกิจบริการให้ค้ำประกันหนี้เฉพาะภายในประเทศระหว่างนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กัน ตามลักษณะความสัมพันธ์และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง
6 ธุรกิจบริการให้เช่าพื้นที่บางส่วนเพื่อติดตั้งเครื่องอิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้ในการให้บริการทางการเงิน และเครื่องจำหน่ายสินค้าหรือบริการอัตโนมัติ เพื่อให้บริการและอำนวยความสะดวกแก่พนักงานบริษัท
7 ธุรกิจบริการขุดเจาะปิโตรเลียม ที่ผู้รับจ้างทำสัญญาจ้างเหมาโดยตรงกับผู้รับสัมปทาน ผู้รับสัญญาแบ่งปันผลผลิต หรือผู้รับสัญญาจ้างบริการ ตามกฎหมายว่าด้วยปิโตรเลียม
ทั้งนี้ กฎกระทรวงกำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2569 มีผลตามที่กำหนดในกฎกระทรวง โดยเป็นการปรับปรุงประเภทกิจการให้สอดคล้องกับลักษณะธุรกิจและกฎหมายที่เกี่ยวข้องในปัจจุบัน