ขนลุก! คนเก่าแก่เล่าอาถรรพ์ ดอยหว่าวาโจ เปิดตำนานที่ชาวบ้านจำไม่ลืม

วันที่ 14 พฤศจิกายน 2569 กลายเป็นข่าวที่ถูกพูดถึงอย่างมาก หลังนักท่องเที่ยวหญิงวัย 30 ปี พลัดตกเหวลึกประมาณ 70 เมตร เสียชีวิตที่ดอยหว่าวาโจ จ.แม่ฮ่องสอน ก่อนเจ้าหน้าที่จะระดมกำลังเข้ากู้ร่างขึ้นมาได้สำเร็จ ขณะที่ชาวบ้านตั้งคำถามถึงมาตรการความปลอดภัยของพื้นที่ พร้อมเปิดตำนานในอดีตที่เคยเกิดเหตุเครื่องบินตกเสียชีวิตยกลำ จนหลายคนโยงไปถึงเรื่องอาถรรพ์และสิ่งลี้ลับ

ล่าสุด มีรายงานว่า ด้านนายประเสริฐ ประดิษฐ์ ประธานสภาวัฒนธรรมจังหวัดแม่ฮ่องสอน โพสต์ข้อความเตือนนักท่องเที่ยว พร้อมย้อนเล่าตำนานบริเวณดอยปุย ก่อนถึงสันดอยหว่าวาโจ ผ่านบัญชีเฟซบุ๊ก ประเสริฐ ประดิษฐ์ ระบุว่า เตือนภัยในแหล่งท่องเที่ยว คืบก็ป่า ศอกก็ป่า นักท่องเที่ยวสายอนุรักษ์นิยม ที่มาจากต่างถิ่น การเข้ามาท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์นั้นมีอันตรายรอบด้าน ทั้งสิ่งที่มองเห็นและมองไม่เห็น ความลี้ลับของป่า การปฎิบัติตามกฎของป่า มีความสำคัญยิ่ง ต่อความปลอดภัยของท่าน

ดอยปุย (ก่อนถึงสันหว่าวาโจ) สถานที่แห่งนี้ ก่อนปี 2500 เคยเกิดอุบัติเหตุเครื่องบินดาโกต้าตก เสียชีวิตทั้งลำ ตำนานนี้ยังอยู่คู่ชุมชนบ้านห้วยฮี้ ภาพถ่ายขาวดำในครั้งนั้น (อยู่ที่บ้านนายอำเภอกริช สุวรรณสมบูรณ์ ยังอยู่ในมโนทัศน์แห่งความทรงจำของผมมิเคยลืม เป็นภาพถ่ายขาวดำศพผู้เสียชีวิตเหลือแต่โครงกระดูก กระจัดกระจายเต็มพื้นที่

ศพหนึ่ง นั่งพิงอยู่ที่โคนต้นไม้ใหญ่ แสดงว่าไม่เสียชีวิตทันที แต่กว่าความช่วยเหลือจะเข้าไปถึง ผ่านเวลาไปเกือบ 2 เดือน จึงเสียชีวิต ภาพหนึ่ง มีต้นไม้แทงทะลุปีกเครื่องบิน (ปีกด้านขวา) อีกภาพหนึ่ง ผู้บาดเจ็บคลานออกมาเสียชีวิตแบบควำ่หน้า ห่างจากจุดเกิดเหตุเล็กน้อย

นายอำเภอกริช สุวรรณสมบูรณ์เล่าให้ผมฟังว่า กว่าจะเดินทางเข้าไปพบจุดเกิดเหตุต้องใช้เวลา สมัยนั้นต้องเดินเท้าเพียงอย่างเดียว ประมาณปี 2530 กว่า ๆ ผมได้เข้าไปสอบถามชาวบ้าน ซึ่งพยายามปกปิดข่าวการค้นพบมาตั้งนาน ชาวบ้านบางคนได้นำเอาเศษซากเครื่องบินมาทำเป็นเตาไฟ

เล่ามาแค่นี้ หากใครเชื่อในเรื่องโลกของวิญาณก็จะเข้าใจไปอีกทางหนึ่ง ต้องสืบสวน สอบสวน หาเหตุ ว่า ทำไมต้องตกหน้าผาในเวลา 4 ทุ่ม นั่นไม่ใช่เวลาเดินไปเดินมาในป่าเช่นนั้น (นายพรานเขายังไม่ทำเลย) ดอยสันนี้ มีแต่ควายของชาวบ้านที่เลี้ยงแบบปล่อย และรู้เส้นทางดี ก็ยังไม่วายเดินตกดอย (ชาวบ้านเล่าให้ฟัง)

ไม่ได้ซ้ำเติมผู้วายชนม์ นักท่องเที่ยว และเครือข่ายการท่องเที่ยว ผมเพียงแต่มาเล่าให้ฟัง ในฐานะเป็นคนเก่าแก่ และเชื่อถือเสมอว่า จังหวัดแม่ฮ่องสอนคือ จังหวัดพิเศษทางธรรมชาติและวัฒนธรรม การจัดการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ ต้องมีมาตรการความปลอดภัยที่สูงเป็นพิเศษ พร้อมทิ้งท้ายโพสต์ว่า เล่าสู่กันฟัง