ถึงว่า! พี่สาวเล่าเอง สาเหตุหลวงพ่ออดุลฯ ไม่ยอมปล่อยวัดให้ทายาทสักที

เมื่อเวลา 15.30 น. วันที่ 13 สิงหาคม 2569 ที่วัดป่าอดุลยาราม ต.ในเมือง อ.เมือง จ.ขอนแก่น นางนัดดา ชีนะเภท อายุ 78 ปี พี่สาวแท้ ๆ ของหลวงพ่ออดุลสารนิเทศ เจ้าอาวาสวัดป่าอดุลยาราม พร้อมด้วย นายเรียง ชีนะเภท อายุ 78 ปี สามี เดินทางมารอพบหลวงพ่อบริเวณหน้ากุฏิเจ้าอาวาส ท่ามกลางความกังวลเกี่ยวกับสุขภาพและความปลอดภัยของน้องชาย หลังทราบว่าประเด็นข้อพิพาทเรื่องที่ดินกลับมาเป็นที่สนใจอีกครั้ง

ขณะเดินทางมารอพบ หลวงพ่ออดุลสารนิเทศอยู่ระหว่างเดินทางไปฟอกไตตามแพทย์นัดที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์ ขอนแก่น ทำให้นางนัดดาต้องนั่งรออยู่ที่วัด โดยเจ้าตัวเปิดเผยว่า การเดินทางมาครั้งนี้เกิดจากความเป็นห่วง หลังเห็นข่าวเกี่ยวกับเหตุการณ์ความขัดแย้งที่เกิดขึ้นกับพระน้องชายผ่านทางโทรทัศน์ จึงให้สามีพามาเยี่ยมและพูดคุยด้วยตัวเอง

นางนัดดาเล่าว่า ตนเป็นพี่สาวของหลวงพ่อ โดยครอบครัวมีพี่น้องทั้งหมด 15 คน และหลวงพ่อเป็นลูกคนที่ 10 ก่อนเข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์มีชื่อว่า นายสุภัต โพธิ์นาง และบวชเป็นพระภิกษุมาตั้งแต่เรียนจบสายอาชีพ จากนั้นใช้ชีวิตอยู่ในสมณเพศมาโดยตลอด โดยที่ผ่านมาเธอมีโอกาสเดินทางมาเยี่ยมน้องชายเป็นระยะ และหลวงพ่อเองก็เคยรับกิจนิมนต์ไปฉันเพลที่บ้านของครอบครัวใน ต.ศิลา อ.เมืองขอนแก่น

ขณะเดียวกัน นางนัดดา เปิดเผยว่า ตนรับรู้เรื่องข้อพิพาทเกี่ยวกับที่ดินผืนดังกล่าวมาตั้งแต่ช่วงที่มีการฟ้องร้องกันในระยะแรก และไม่คาดคิดว่าปัญหาที่เคยเกิดขึ้นในอดีตจะกลับมาเป็นประเด็นอีกครั้งจนเกิดสถานการณ์ที่สร้างความกังวลในปัจจุบัน

นางนัดดา กล่าวว่า สาเหตุที่เดินทางมาที่วัดในครั้งนี้ เนื่องจากเห็นข่าวทางโทรทัศน์เกี่ยวกับเหตุการณ์ความไม่สงบที่เกิดขึ้นกับพระน้องชาย จึงให้สามีพาเดินทางมาเยี่ยมด้วยความเป็นห่วง โดยเฉพาะเรื่องความปลอดภัยและสุขภาพของหลวงพ่อ ซึ่งมีอายุมากและมีโรคประจำตัว

ทั้งนี้ ในฐานะพี่สาว หากเป็นไปได้ ตนอยากให้หลวงพ่อพิจารณาปล่อยวัดให้กับฝ่ายที่ต้องการ เพื่อยุติปัญหาและลดความขัดแย้งที่เกิดขึ้น โดยมองว่าน้องชายอยู่ในวัยชราแล้ว จึงไม่อยากให้ต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่อาจส่งผลกระทบต่อความปลอดภัย

อย่างไรก็ตาม นางนัดดา ย้ำว่า การตัดสินใจทั้งหมดขึ้นอยู่กับหลวงพ่อว่าจะเลือกดำเนินการอย่างไร เพราะที่ผ่านมาเคยพูดคุยและแนะนำในลักษณะเดียวกัน แต่หลวงพ่อยังยืนยันเจตนารมณ์ที่จะอยู่ดูแลวัดป่าอดุลยารามต่อไป เนื่องจากต้องการให้วัดเป็นสถานที่พึ่งพาอาศัยของชาวบ้านและประชาชนในชุมชนต่อไป