รู้แล้วยิ่งสะเทือนใจ! สาเหตุ น้องปลาคราฟ วัย 7 ขวบ จากไปกะทันหัน

วันที่ 14 ตุลาคม 2569 เกิดเหตุสลดขึ้นที่บ้านนาสมดี หมู่ 9 ต.อาจสามารถ หลังน้องปลาคราฟ เด็กชายวัย 7 ขวบ ถูกกิ่งไม้จากต้นยางนาหักตกใส่บริเวณท้ายทอย ขณะนั่งเล่นกองดินอยู่ภายในบริเวณศาลากลางบ้าน ใกล้ศาลเจ้าปู่บ้านนาสมดี จนหมดสติและหน้าคว่ำลงกับพื้น เมื่อนำตัวส่งโรงพยาบาล แพทย์ตรวจพบว่ามีเลือดคั่งในสมอง เบื้องต้นมีการประสานส่งตัวไปรักษาต่อที่โรงพยาบาลสกลนคร แต่ภายหลังกลับมีการเปลี่ยนแผนย้ายไปรักษาที่โรงพยาบาลมุกดาหาร โดยไม่ทราบเหตุผลที่แน่ชัด

ต่อมาในช่วงกลางดึกของวันที่ 14 ตุลาคม 2569 นางพลอยไพลิน (สงวนนามสกุล) อายุ 40 ปี ผู้เป็นแม่ ได้โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว ระบายความเจ็บปวดจากการสูญเสียลูกชาย โดยระบุว่า หัวใจของแม่แทบแตกสลาย พร้อมกับอีกหนึ่งข้อความที่สร้างความสะเทือนใจให้กับผู้ที่ได้อ่านว่า

ผู้หญิงคนนึงต้องอุ้มท้องลูกมา 9 เดือน แต่ได้ใช้ชีวิตกับลูกแค่ 6 ปี 6 เดือน 13 วัน..แม่คนนี้มันจุกมันเจ็บไปหมด....เหมือนหัว ของแม่คนนี้มันแตกสลาย..รอยยิ้ม เสียงหัวเราะของลูกที่แม่เคยได้ยิน..ตอนนี้มันเงียบไปหมด..จนแม่ไม่อยากไปต่อ..ไม่มีคืนไหนที่เราไม่ได้นอนกอดกัน 😭😭😭 #แม่กับพ่อเต็มที่ที่สุดแล้ว..น้องปลาคราฟ  # 13 ตุลาคม ไม่เคยใจดีกับเราเลย

ภายหลังจากมีผู้สอบถามรายละเอียดผ่านทางช่องคอมเมนต์ จึงทราบว่าน้องปลาคราฟได้เสียชีวิตลงอย่างสงบ หลังจากถึงมือแพทย์ได้ไม่นาน เนื่องจากมีเลือดคั่งในสมองเป็นจำนวนมาก จนไม่สามารถยื้อชีวิตไว้ได้

ขณะเดียวกัน ที่บ้านเลขที่ 99 หมู่ 9 ซึ่งเป็นบ้านของน้องปลาคราฟและเปิดเป็นร้านขายของชำในหมู่บ้านนาสมดี บรรดาญาติพี่น้องต่างช่วยกันจัดเตรียมสถานที่ เพื่อรอรับร่างของเด็กชายกลับบ้าน ส่วนแม่ของน้องกำลังดำเนินการยื่นเอกสารอยู่ที่โรงพยาบาลมุกดาหาร โดยคาดว่าร่างของน้องจะเดินทางถึงบ้านในช่วงบ่ายของวันที่ 14 ตุลาคม 2569 ขณะที่เพื่อนบ้านและผู้ที่ทราบข่าวต่างพากันพูดคุยถึงเหตุการณ์ไม่คาดฝันที่เกิดขึ้น ซึ่งสร้างความสะเทือนใจให้กับคนในชุมชนเป็นอย่างมาก

จากนั้น เมื่อกลับไปตรวจสอบบริเวณศาลากลางบ้านซึ่งเป็นจุดเกิดเหตุอีกครั้ง พบว่าต้นยางนาที่กิ่งหักมีขนาดใหญ่ประมาณสองคนโอบ และมีอายุมากกว่า 50 ปี ส่วนท่อนไม้ที่หักลงมามีขนาดประมาณสองมือกำ ยังคงวางกองอยู่ข้างกองดิน โดยมีชาวบ้านเดินทางมาดูจุดเกิดเหตุ พร้อมตั้งคำถามถึงความรับผิดชอบว่า เหตุการณ์ลักษณะนี้ควรมีหน่วยงานใดเข้ามาดูแล และการสูญเสียครั้งนี้จะมีผู้รับผิดชอบหรือไม่