อาลัย รศ.ดร.ชูเกียรติ พนัสพรประสิทธิ์ มอดัง สูญเสียบุคลากรทรงคุณค่า จากไปอย่างกะทันหัน

วันที่ 16 กันยายน 2569 สโมสรนิสิตรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เผยแพร่ข้อความแสดงความอาลัยต่อการจากไปของ รศ.ดร.ชูเกียรติ พนัสพรประสิทธิ์ อดีตอาจารย์ประจำภาควิชาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยโพสต์ดังกล่าวเผยแพร่เมื่อวันที่ 15 กันยายนที่ผ่านมา ระบุว่า

สโมสรนิสิตรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ขอแสดงความอาลัยด้วยความเคารพอย่างยิ่งต่อการจากไปของ
รศ.ดร.ชูเกียรติ พนัสพรประสิทธิ์
อดีตอาจารย์ประจำภาควิชาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ด้าน รศ.ดร.พรสันต์ เลี้ยงบุญเลิศชัย อาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้โพสต์ข้อความแสดงความอาลัย พร้อมถ่ายทอดความทรงจำที่มีต่อ รศ.ดร.ชูเกียรติ โดยระบุว่า

ยอมรับว่าผมตกใจมากเมื่อได้รับข่าวว่า อ.ชูเกียรติได้จากพวกเราไปแล้ว ในตอนแรกผมยังแอบไม่เชื่อ จึงส่งข้อความไปหาลูกศิษย์ที่คณะรัฐศาสตร์เพื่อสอบถามว่าข่าวดังกล่าวเป็นความจริงหรือไม่ จนกระทั่งได้รับคำยืนยันว่าท่านจากไปแล้วจริง ๆ ผมอึ้งและรู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูกครับ

สำหรับผม แม้ อ.ชูเกียรติและผมจะอยู่ต่างภาควิชากัน และในช่วงที่ผมเป็นอาจารย์อยู่ที่คณะรัฐศาสตร์ เราอาจไม่ได้มีโอกาสพบกันบ่อยนัก แต่ทุกครั้งที่ได้เจอกัน ไม่ว่าจะระหว่างเดินไปทานข้าวหรือระหว่างไปสอนหนังสือ ท่านมักทักทายผมด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มและอารมณ์ขันเสมอ

และสิ่งหนึ่งที่แทบจะขาดไม่ได้ทุกครั้งที่พบกัน คือ การตรวจเครื่องแต่งกายของผมว่าวันนั้นสุภาพเรียบร้อยดีหรือไม่ ท่านชอบแซวผมว่า อ.พรสันต์ แต่งตัวเหมาะกับการเป็นอาจารย์รัฐศาสตร์ จุฬาฯ นะ (555) จากนั้นบทสนทนาก็มักจะต่อไปถึงเรื่องการเมือง ท่านถามผมในประเด็นข้อกฎหมาย ขณะที่ผมเองก็ถือโอกาสขอความรู้เรื่องการเมืองและการต่างประเทศจากท่าน เป็นบทสนทนาสั้นบ้างยาวบ้างที่ผมยังจำได้ดี

ผมมีโอกาสได้รู้จักและสนิทกับ อ.ชูเกียรติมากขึ้น เมื่อครั้งที่ อ.สุรชาติ กรุณาชวนผมไปร่วมทริปของภาควิชาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จำได้ว่าเมื่อถึงมื้อเย็นของแต่ละวัน ผม อ.ชูเกียรติ และ อ.สุรชาติ จะนั่งทานข้าวด้วยกัน พูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องการเมืองกันอย่างออกรส บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ โดยเฉพาะอารมณ์ขันของ อ.ชูเกียรติที่มักสอดแทรกเข้ามาเป็นระยะ จนทำให้วงสนทนาสนุกสนานอยู่เสมอ

ทริปครั้งนั้นทำให้ผมได้รู้จักตัวตนของ อ.ชูเกียรติมากขึ้น เพราะแม้ในสายตาของนิสิตหรือใครหลายคน ท่านอาจเป็นอาจารย์ที่เสียงดัง เนี้ยบ และดูดุเสียจนบางคนไม่กล้าเดินเฉียดหรือเข้าไปพูดคุยด้วย แต่หากได้รู้จักและมีโอกาสพูดคุยกับท่านจริง ๆ จะพบว่า ภายใต้ความเข้มงวดนั้น ท่านเป็นคนมีอารมณ์ขัน จิตใจดี มีเมตตา และที่สำคัญคือมีความเป็นครูอย่างมาก ท่านหวังดีกับลูกศิษย์และอยากเห็นลูกศิษย์ของท่านได้ดีเสมอ

มาวันนี้ อ.ชูเกียรติจากพวกเราไปแล้ว ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วเหลือเกิน รวดเร็วจนผมและเชื่อว่าลูกศิษย์อีกหลายคนแทบไม่ทันได้ตั้งตัว

ผมคงทำได้เพียงเก็บความทรงจำดี ๆ ที่มีต่ออาจารย์ไว้ และขอส่งอาจารย์เป็นครั้งสุดท้าย

ขอให้อาจารย์เดินทางอย่างสงบ และไปสู่ภพภูมิที่ดีนะครับ