หลักฐานชัดเจน! ลูกสาวไวยาวัจกรคนแรกของวัด เล่าที่มาการสร้างวัดป่าอดุลยาราม

วันที่ 16 ส.ค. 2569 นางสุภาพร บุญพรหมมา อายุ 53 ปี หรือ พี่แอ๋ว ได้มีการเปิดเผยว่า ตนเองเป็นลูกสาวของคุณพ่อของ อินทรีย์ ซึ่งคุณพ่อเป็นไวยาวัจรกรของวัดคนแรกและมีชื่อในหนังสือแต่งตั้งวัดป่าอดุลยาราม โดยที่ครอบครัวได้เข้ามาอาศัยในชุมชนนี้ และได้ซื้อที่ดินกับคุณพ่อเฮียง พิมพ์ศรี ผู้ใหญ่บ้านในขณะนั้น โดยเมื่อซื้อที่ดินเสร็จและได้มาอยู่ ในหมู่บ้านนี้แล้วก็เริ่มมีการจัดตั้งวัด คุณพ่อเฮียงก็เข้ามาอยู่ในวัด

ส่วนคุณพ่ออินทรีย์ ก็เข้ามาทำบุญอยู่ในวัดเป็นประจำตามวิถีของชาวพุทธ จากนั้นหลวงพ่อเพย เจ้าอาวาสในขณะนั้น จึงชักชวนอยากให้คุณพ่อมาช่วยในเรื่องของการดูแลวัด เพราะทราบว่าคุณพ่อของ เป็นอดีต เจ้าคณะตำบลที่วัดโนนสวรรค์ บ.หนองไผ่ อ.พรรณานิคม จ.สกลนคร หลวงพ่อเพยเห็นว่าคุณพ่อมีความรู้ในเรื่องของการดูแลเรื่องวัดและพระสงฆ์

คุณพ่อจึงเริ่มเข้ามาทำงาน โดยทางเจ้าอาวาสในขณะนั้นคือ หลวงพ่อเพย ได้ให้ช่วยทำเรื่องรายรับรายจ่ายต่างๆ ให้ ซึ่งตอนนั้นก็ยังไม่ได้เด่นชัดมาก สักพักนึงซึ่ง ตนเองจำปี พ.ศ. ไม่ได้ เพราะตนเองก็ยังเด็ก คุณพ่อ เล่าให้ฟังว่า เริ่มมีการอยากจะตั้งวัด อยากจะสร้างวัดขึ้นมา ซึ่งหลังจากคุณพ่อเฮียงได้มอบที่ให้วัดแล้ว ก็จัดทำเรื่องการทำการก่อตั้งวัด โดยจะมีอาจารย์ไชยยงค์ กงศรี ซึ่งเป็นคนร่างหนังสือให้ และคุณพ่อของก็ไปยื่นเรื่องพร้อมกับคุณพ่อเคน ทั้งสองจึงเป็นคนทำเรื่องก่อตั้งวัด

นางสุภาพร กล่าวต่อว่า เมื่อย้อนกลับสมัยที่คุณพ่อยังเป็นไวยาวัจกรวัดคนแรก ตอนที่เริ่มก่อตั้งวัดซึ่งก็ไม่แน่ใจว่ากี่ปี คุณพ่อเคยมาเล่าให้คุณแม่ฟังซึ่งเราก็ได้ยินว่าลูกหลานตาเฮียงมีภรรยาเค้ามาขอ เพื่อที่จะขอที่คืน แต่เนื่องจากเป็นเด็กจึงยังไม่รู้รายละเอียด แต่คุณพ่อจะเป็นคนที่ค่อนข้างจะมีระเบียบและเคร่งในเรื่องพุทธศาสนา คุณพ่อจึงคุยกับกลุ่มครอบครัวนายเฮียง แล้วบอกว่า การที่คุณจะมาเอาที่วัดมันสมควรแล้วหรือ

อีกอย่างการที่คุณพ่อของเป็นไวยวักรวัดคนแรก คุณพ่อของจะรู้ในเรื่องความถูกต้องแม่นยำในเรื่องของรายรับ รายจ่าย การทำหลักฐาน จึงเป็นที่มาของการทำหลักฐานไว้ว่า ตาเฮียงได้มอบโฉนดที่ดิน ตามที่เคยมีการนำเสนอเขาไปว่ามีการมอบโฉนดที่เท่านี้

มีภาพถ่ายเพราะสมัยนั้น ก็ไม่ได้เหมือนสมัยปัจจุบัน ที่จะต้องมีโซเชียลมีการบันทึกข้อมูลลงคอมพิวเตอร์ แต่คุณพ่อใช้วิธีการเขียนและการถ่ายรูปเป็นหลักฐาน และเคยได้กล่าวไว้กับเจ้าอาวาสว่าให้เก็บหลักฐานนี้ไว้ดีๆ เผื่อวันนึงถ้าพ่อเสียชีวิตไปแล้วเกิดเหตุการณ์เรื่องราวนี้มา มันจะได้มีหลักฐานซึ่งมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ